Իսկ շների դրախտ գոյություն ունի՞

Առաջին անգամ էինք Տոտոյիս հետ դուրս եկել զբոսնելու,նա դեռ նոր էր մեր տանը,ես դեռ չէի սովորել այդ փոքրիկ հրաշքի ներկայությանը ...Ես այդ բակում ապրում էի արդեն տասնվեց տարի,սակայն կան այնպիսի հատվածներ,որտեղ երբեք ոտք չէի դրել..Սակայն այդ օրը Տոտոյիս հետ զբոսնելիս որոշեցի ամբողջ բակը ոտքի տակ տալ,որ նա հասցնի հոգալ իր բոլոր կարիքները...չգիտել էի ինչքան պիտի մնայինք,որպեսզի շունս հասցնի ամեն ինչ անել..ու երբ անցնում էինք երկաթյա մեծ արկղի կողքով,լսեցինք դեռ լրիվ չձևավորված ձայն կամ ավելի ճիշտ հաչոց։Հաչոցը շատ անհանգիստ էր ու վախեցած..այդ մեծ երկաթյա հսկայի տակից երևաց փոքրիկ սև քիթիկ...ինչ-որ նոր շուն էր հայտնվել,ես նրան երբեք այս կողմերում չէի տեսել,ինչպե՞ս էր նա հայտնվել,չգիտեմ էլ...Գնացինք...

Ո՞րն է տարվա մեր եղանակը...

Ես սիրում եմ ձմեռն ու շատ եմ սիրում։Սիրում եմ ձմռան սառը շունչս,սիրում եմ ձյունը։Ես սիրում եմ քայլել ձյան վրայով ու զրուցել նրա հետ։Ես պատմում եմ,իսկ նա`լուռ խրթում է ոտքերիս տակ։Նա նստում է ուսերիս,ծածկում է գլուխս,համբուրում է շուրթերս իր սառը շունչով..Ես սիրում եմ ձմռան խաղաղությունն ու ըմբոստությունն ու սիրում եմ նրա պարզությունը։Ես սիրում եմ ձմեռը...

Սակայն ձմռանը ես երբեմն կարոտում եմ գարնան ջերմությունը,կարոտում եմ ծաղիկների խայտաբղետ գույները...

Ես սիրում եմ գարունը։Սիրում եմ արևի`հոգիս լուսավորող ու սիրտս ջերմացնող ճառագայթները։Ես սիրում եմ գարնան կանաչը,պարզապես խենթանում եմ այդ գույների համար։Ես սիրում եմ գարնան ձնծաղիկները,ես սիրում եմ գարնան ծաղիկները։Լցնում եմ հոգիս ծաղիկների բույրով։Նրանք ողջունում են ինձ իրենց կյանքով լի աչուկներով ու ես սիրում եմ գարունը...

Սակայն գարնանը ես կարոտում եմ ամառվա ազատությունը,ընկերների հետ զբոսանքներն ու գրքերի հետ առանձնանալու հնարավորությունը։

Ես սիրում եմ ամառը։Ես սիրում եմ նրա կիզիչ արեգակը,սիրում եմ սիրելիիս հետ ամեն օր հանդիպել,նստել կանաչ-կանաչ խոտերին,թավալ գալ ծառերի տակ,զգալ բնության շունչը...Սիրում եմ վերցնել գրքերս,նստել հով պատշգամբում ու վայելելով զով քամին`տեղափոխվել մի նոր`գրքերի աշխարհ...Ես սիրում եմ ամառային մրգերն ու ես սիրում եմ ամառվա բույրը...

Ես սիրում եմ ամառը։

Սակայն այս երեք եղանակներից ամբողջովին տարբեր սիրով ես սիրում եմ..աշունը։Ես պարզապես անզօր եմ բացատրելու իմ զգացմունքները,ես աշնանն ապրում եմ ուրիշ կյանքով,աշնանը ես-ուրիշ ես եմ...Աշնանը ես սիրում եմ նրա գույները,բայց ոչ այնպես,ինչպես գարնանայինը։Ես սիրում եմ աշնան սառը շունչը,բայց ոչ այնպես,ինչպես ձմռանը։Ես սիրում եմ աշնանը նստել չոր տերևների վրա,ես պարզապես սրտիս տրոփյունով սպասում եմ աշնանը։Ա~խ,այնքան եմ ես կարոտել նրան,կարոտել եմ անգամ աշնանային հագուստս,աշնանային անձրևը,ամպոտ եղանակը...Կարոտում եմ աշնան խոր մռայլը։Ամենից շատ ես սիրում եմ Նոյեմբերը...Աշնան ամենագեղեցիկ շրջանը։Աշու~ն,ես սիրում եմ քեզ այնքա~ն շատ,դու երբեք ինձ համար միայնության խորհրդանիշ չես եղել,դու ինձ համար կյանքի մի նոր դուռ,ապրելու մի նոր ուժ ես տալիս։Աշուն,դու ես տարվա իմ եղանակը,տարվա մե~ր եղանակը։

Աշնանը ես`ես եմ..

Աշու՛մ,ես սիրում եմ քեզ...